ทริปเกาหลี ตะลุยติ่ง Day5: โอปป้า ซารังเฮ!

อุ่ย เกริ่นเอาไว้ขนาดนี้ ก็คงรู้จุดไคลแมกซ์แล้วชิมิคะ วันนี้จริงๆ เป็นวันที่พี่เปรียวจะไปทำธุระแถวอัปกูจองค่ะ
หลังจากที่เราวืดหน้าตึกในคืนแรกของทริปไปแล้ว เราก็เลยคิดว่าไหนๆ ก็ไหนๆ ไปแถวอัปกูจองทั้งที ก็เอาของขวัญที่เตรียมมาไปหน้าตึกซะหน่อยแล้วกันโนะ

day5
เลยออกตัวไปจิบกาแฟเบาๆ แถวอัปกูจองค่ะ แล้วเดินไปอัปกูจองโรดีโอ ถนนที่มีคนหน้าตาดีเดินเยอะมาก (โดยเฉพาะตอนเย็น) ให้อารมณ์ทองหล่อนะ แบบรถสปอร์ตขับกันเยอะ คนรวยนี่รวยจริงๆ พอทำธุระกับพี่เปรียวเสร็จก็กะจะไปกินข้าวที่ฟู้ดคอร์ตของแกลเลอเรีย เห็นว่าโอเคอยู่ แต่พอไปถึงก็คนเต็ม เลยจะเปลี่ยนไปร้านไก่ทอดซอส 18 อย่างแถวกาโรซูแทน เพราะคิดว่าใกล้ๆ เลยจะนั่งแท็กซี่จากหน้าแกลเลอเรียไป (นึกภาพสถานีอัปกูจองโรดีโอ) โบกแท็กซี่ 3 คันไม่ไป นางบอก ใกล้ไป เดินเอาสิ เวงกำ กว่าจะหารถเมล์ไป ก็ผิดสายอีก เลยลงที่สถานีอัปกูจองแล้วนั่งรถใต้ดินไป ชัวร์สุด กูเพลียจ์

กว่าจะถึงสถานีชินซา ประตู 8 เราก็หิวโซ พร้อมกินได้ทุกอย่างแล้วค่ะ ขนาดเดินผ่านแมคโดนัลด์ยังจะแวะ แต่ก็ยังดื้ออยู่ เพื่อไปร้านไก่ทอด แล้วพบว่า มันปิด (เปิดบ่ายสาม ตอนนั้นบ่ายโมง) เอาวะ เดินไปกินไก่ยอลบงของเว่นที่ปากซอยกาโรซูก็ได้ แม่งเดินมาร้านเว่นย้ายไปในซอยค่ะ จากนั้นพี่เปรียวก็ตั้งชื่อให้เราใหม่ว่า มิสชัตดาวน์ แม่งไปไหน ร้านปิดหมด จนสุดท้ายได้มากิน School food สาขาที่ EXO มาถ่ายทำค่ะ โฮ่…….. อาหารแนะนำคือ อุด้งบุลโกกิ (เพื่อนบอก สไปซี่ต๊อกชีส ก็อร่อย) มีสาขาที่ไทย เนื้อไม่ค่อยเหมือนกันนะ แต่ซอสอร่อย มีสองสาขาแล้วตอนนี้ (สยามเซ็นเตอร์ชั้น 4 กับเมอคิวรี่วิลล์ ชิดลม – ขอค่าโฆษณาด้วยค่ะ)

schoolfood
School Food

แล้วก็เดินชมวิวซักพัก เราแยกไปติ่งหน้าตึกค่ะ กะว่าเอาวะ ไม่เจอเด็กก็ทิ้งถุงไว้ที่ลุงยามหน้าตึกแล้วกัน ผลไม้ไทยน่าจะถูกใจคนเกาหลีเนาะ (ตอนนั้นไม่รู้จริงๆ ว่าเด็กๆ มันชอบขนมกรอบๆ นิ เด๊กเด็กอ่ะ) ตอนเราเดินไปตึก (ตอนนั้นเหมือนเพื่อนบอกแล้วว่าเด็กเข้า) คราวนี้เราจะไม่อ้อยอิ่งแล้วค่ะ รีบเดินไป แผนที่ก็รู้แล้ว ชิวมาก พอไปถึงก็กะจะรอซัก 1 ชั่วโมง (สำหรับเรานานมากนะ เราไม่ชอบรออะไรจริงๆ) ตอนแรกจะกลับตั้งแต่ 15 นาทีแรกละ แต่เพื่อนในกรุ๊ปติ่งห้ามไว้ บอกว่ารอเถอะ ไหนๆ ก็มาแล้ว ปรากฎ รอแค่ 20 นาทีกว่าๆ เด็กๆ ก็ออกมาค่ะ คือ EXO-K ออกมาทั้งกรุ๊ปเลย โอ้ แม่เจ้า……. พูดไม่เป็นภาษาคนแล้วจุดนั้น เมเนมาลากคอเด็กคนนึงออกไปจากทางด้วย แล้วเสียงดังมาก โวยวาย ด่าทอสุดๆ ฮือ….อย่าโหดเลยโอปป้า

sm town
ก่อนออก
เราก็แบบเอาไงดีวะ ของที่เอามาฝากเนี่ย ไม่อยากแบกกลับแล้วนะเว้ย เอาวะ ระหว่างที่เค้าเหมือนรอไรซักอย่าง เราก็เดินไปหาเมเนเจอร์แบบสุภาพ (แต่กูแต่งตัวสก๊อยแสด) ยื่นถุงให้ พร้อมบอกว่า “เมเนเจอร์ชิ ดีโอชิ ซอนมุล” ภาษาเกาหลีกระท่อนกระแท่นจากเด็กหลังห้อง นางถามย้ำ “ดีโอ?” เราตอบ “เน่….ดีโอชิ แทกุกซารัมแพนอีเยโย” (ค่ะ ให้คุณดีโอนะ เป็นแฟนคลับจากไทยแลนด์จ้า) นางก็รับถุงแล้วยื่นเข้าไปในรถค่ะ คุณพระ…..โอเคอ่ะ จะเอาไปทิ้งไปทำไรก็เชิญละ กูฟินละ กูจบ กูโอเค เออ จะร้องไห้เลยตอนนั้น พูดตง……สรุปคือ วันนั้น หลังจากน้องๆ ออกจากตึก เราก็เดินยิ้มไม่หุบออกมาจากตึกเลยค่ะ เหมือนคนบ้า เดินออกมาหน้าอัปกูจองแล้วยังไม่หยุดใจสั่นเลยอ่ะ ครุคริ

DO-140404
DO-140404-2

จะเดินเร็วไปไหนแก…. ตัวก็เล็ก ชั้นแคพแทบไม่ทัน

คือ โคตรฟินอ่ะ ในที่สุดเราก็ได้เจอกันใกล้ที่สุดเท่าที่ดีกรีความติ่งเราจะพาไปเจอนะ น้องตัวเล็กมาก ไม่มีออร่าได้อีก คือแบบคนออร่าสุดๆ จะเป็นชานยอลนะคะ รองมาแบคฮยอน เซฮุน ส่วนไค กับจุนมยอน ดูยากมาก ปิดหน้าอ่ะ ดูคลิปได้ที่ไอจีเรา (@pompoko35) คือตอนนั้นเพิ่งชอบได้ไม่นาน ก็คลั่งชิบหายแล้ว นี่แบบไม่คิดว่าจะได้เจอ (แต่หวังฝุดๆ ว่าจะเจอ) แล้วได้เจอ มันแบบ…เพิ่มดีกรีติ่งเรามากๆ ค่ะ 55555 กลับมาก็ขายบ้าน ขายรถ เตรียมเป็นสาวก EXO เต็มที่เลย

เทคนิคการติ่งหน้าตึกที่เพื่อนสอนไว้คือ
1. หาทำเลดีๆ ที่รถต้องมาจอด
2. ถ้าผูกมิตรได้ให้คุยกับติ่ง แต่ปกติ ติ่งญี่ปุ่นจะไม่ชอบคุย ติ่งเกาหลีมากันเป็นแกงค์ ติ่งไทยเป็นแกงค์เสียงดังก็มี ติ่งเมกาใต้ก็มา พูดเลยว่ามาคนเดียวแอบจะเปลี่ยว แต่เอาเถอะ ถามไปเลย อย่าได้อาย
3. เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม ถ้าคิดจะปักหลักนาน ให้พกแบตสำรอง น้ำดื่ม ขนม ถ้ามีเพื่อนไปด้วย ให้เพื่อนช่วยส่งเสบียง
4. หาทีมงาน (ถ้ามี) ทีมงานของเรามีหน้าที่คือ หาเสบียง ถ่ายรูป ถ่ายคลิปเป็น second source กันขาดกันเหลือให้เรา เพื่อนที่อดทนรอกับเรานี่ต้องอดทนมากนะคะ
5. เวลาถ่ายตอนออกมาจากตึก ควรถ่ายเป็นคลิป แล้วเอามาแคพเอา เพราะมันเร็วมาก บางคนก้าว 2 ก้าวถึงรถแล้ว คือ ไม่ถึง 5 วิ อะที่เราจะได้เห็นเค้า
6. เวลารอ อย่าไปกรี๊ดมาก บางทีมโนว่ามาขึ้นลิฟท์ ติ่งก็กรี๊ดละ เอิ่ม อย่ากรี๊ดสิแก ศิลปินเค้าตกใจ มึงติ่งกันเงียบๆ ไม่ได้หรอวะ
7. ถ้าเมเนเจอร์ออกมาไล่ แปลว่าใกล้เวลาออกแล้ว เตรียมอุปกรณ์เลยจ้า
8. ถ้ารถมาจอด หลีกทางให้รถจอด อย่าไปเคาะกระจก หรือส่องดูเลยแก น่าเกลียด
9. ติดตามข่าวจากซาแซงให้ไว ไม่รู้สายเค้ามายังไง ไม่เคยทันตอนเข้าตึก แต่เรากะเวลาออกตึกไม่ได้ บางทีคนเค้าก็รอหลายชั่วโมง
10. ต้องเสียเวลาจากการได้เที่ยวมาเฝ้าหน้าตึกนะ ถ้าไม่คิดจะเสียดายเวลา ก็นั่งไปเลยจ้า ไม่ว่าอะไร แต่ถ้าไม่เคยมาเที่ยวเกาหลี แล้วจะมานั่งเฝ้าแต่หน้าตึก พี่ว่ามันน่าเสียดายนะ ออกไปใช้ชีวิตดีกว่า
11. เวลาศิลปินออกมา อย่าเข้าไป approach เพราะจะโดนเมเนเจอร์ลากคอเอานะคะ ศิลปินที่นี่ไม่ค่อยมีโมเม้นท์รับของเท่าที่อื่นอะ รอแก่กว่านี้ก่อนเถอะ แทบจะยื่นมือมาเอง (คุ้นๆ เนาะ)

นี่ด์ วันนี้สาระไม่ค่อยมี คือแค่อยากอวดว่าได้ไปติ่งหน้าตึกน่ะนะ 55555
ตอนดึกก็ไปเปลี่ยนชุด ออกไปคลับค่ะ (เคยพูดว่าออกไปผับ คนเกาหลีตกใจ เพราะผับของเค้าคือ อโคจร โลกีย์มากๆ) พอดีมีคนรู้จักของพี่เปรียวเป็นดีเจที่คลับนี้ชื่อ Van Guard ค่ะ แถวโรงแรมฝั่งคังนัม เราก็แต่งชุดอย่างเกาะอก ส้นสูงไปเลยเนาะ ปรากฎ ไปเจอคนในคลับใส่เสื้อยืด กางเกงยีนส์มางี้ รมณ์เสีย เพลงก็ไม่ใช่สไตล์อ่ะค่ะ บุหรี่สูบเต็มไปหมด ป้าจะเป็นลม เกือบจะกลับละ พอดีเจอดีเจเลิกงานพอดี เลยขอถ่ายรูป หืม….เด็กหนุ่มอายุ 20 นี่มันตัวแน่นดีจริงๆ อุ่ย…..หลุดอะไรออกไปนะเรา 55555555 กลับบ้านดีกว่า

vanguard

Advertisements

ทริปเกาหลี ตะลุยติ่ง Day4: ช้อปปิ้งคังนัม แวะดู DDP

กว่าจะกลับมาเขียนต่อจาก Day3 ก็เกือบลืมไปแล้ว ต้องระลึกชาติอีก เพลียจ์ เวลากลับมาเขียนทีหลัง มันชอบลืมรายละเอียดไปนะคะ บางทีต้องอาศัยดูจากรูปเอา แล้วเรียงตามลำดับเวลา ไม่ดีเลย นิสัยดองบล็อกมาอีกแล้ว

วันนี้เป็นวันสบายๆ ค่ะ เพราะร่างพังจากเมื่อวานที่วิ่งรอกไปจินเฮและปูซานแล้ว เลยพักผ่อนด้วยการไปช้อปปิ้งที่สถานีใต้ดินคังนัม Gangnam station
ถ้าใครเคยไปทงแดมุน หรือเมียงดง ก็จะพบว่ามันคือเสื้อผ้าแบบเดียวกันแหละ แต่ขายปลีกและราคาย่อมเยา เช่น ตัวละ 5,000 วอน 10,000 วอน (ประมาณ 300 บาท) แต่บางร้านก็แปะไว้ทั้งราว 10,000 วอน จริงๆ ตอนจ่ายมันสับขาหลอกเป็น 20,000 วอนก็ต้องระวังกลโกงนะคะ

Shopping

ที่นี่เหมาะสำหรับชะนีชอบซื้อของถูกค่ะ ไม่เหมาะกับผู้ชายเท่าไหร่ ถึงจะมีส่วนของตึกที่อยู่ต่อไปอีกเยอะก็ตาม รองเท้า เสื้อน่ารักๆ เพียบ
มีร้านเครื่องสำอางด้วย พอดีวันนั้นไป ETUDE ลด 30% ทั้งร้านพอดี ก็เลยจัดเต็มค่ะ มี Nature’s republic ที่บีเอน่ารักสุดๆ บอกว่าอยากได้ปฏิทิน EXO นางก็จัดให้ค่ะ 55555 ถามว่าชอบใคร เสียดายลิปมันดีโอเหลืออันเดียว ที่นี่ตอนนั้นยังขายปลีกนะคะ พออีกเดือนนึงไป นางขายเป็นแพคค่า….กลัวบางคนขายไม่หมดสินะ หึหึ

shopping-1

DDP

ddp3

ก่อนหน้านั้นเราไปที่ DDP มาค่ะ หรือที่เรียกว่า Dongdaemun Design Plaza (ลงสถานี Dongdaemun Design and Cultural park) เป็นคล้ายๆ มิวเซียมที่รวมเอางานออกแบบเก๋ๆ ของดีไซเนอร์เกาหลีเอามาออกนิทรรศการกันค่ะ บางโซนต้องเสียค่าเข้านะคะ เลยไม่เข้า แต่ที่เราไป เพราะมันคือภารกิจติ่งค่ะ ไปซื้อ merchandise ของศิลปินที่ Stardium นั่นเอง เราซื้อเสื้อยืดโง่ๆ ที่มีเลขวันเกิดศิลปินมาค่ะ เพราะคิดว่าอย่างน้อย เค้าก็มีเงินจ้างศิลปินเรานะเว้ย ถ้าสินค้าขายดี เค้าจะได้จ้างลูกเราอีก ตอนหลังเลยรู้ว่า มันคือกิจการของ SM entertainment นี่แหละ ที่เอาสินค้ามาใส่ Value ของศิลปินลงไปแล้วขายแพงๆ หึ แต่กูก็ซื้อ….

DDP

stardium
ที่ DDP มีที่นั่งพักสำหรับผู้เข้าชม มีเก้าอี้ และเปียโนกลางห้องด้วยนะคะ มีปลั๊กให้เสียบชาร์จแบต มีตู้น้ำ (อันนี้มีทุกที่นะ) ห้องน้ำก็ดีค่ะ
เอิ่ม นี่คือ รีวิวห้องน้ำ ขอเชิญเพจรีวิวห้องน้ำสาธารณะค่ะ
DDP2
วันนี้ค่อนข้างยาวนานนะคะ แต่เราเขียนไม่ยาว เพราะไม่ค่อยมีสาระเท่าไหร่ เขียนเป็นไดอารี่ประจำวันบันทึกเหตุการณ์แทน
เพราะหลังจากช้อปที่คังนัมแล้ว เราก็ไปกินข้าวกับพี่เปรียวและเพื่อนพี่เปรียวค่ะ เป็นร้านเหล้าน่ะแหละ มีขาย”ชอน” (ของทอด) หอมมากๆๆๆๆ อร่อยด้วย กินซะหมดเกลี้ยงเลย เวลาฝนตก คนเกาหลีชอบกินเหล้ามอกกอลี (Moggoli) กันค่ะ เค้าว่ากัน แล้วกินคู่กับของทอดไรงี้ เหล้านี่เหมือนจะหวานๆ แต่เมาเร็วอยู่นะคะ ยังค่ะ กินข้าวเสร็จแล้วยังไม่จบ จริงๆ คนเกาหลีเค้าชอบต่อกันอีกหลายร้านก่อนจะจบการพบปะกัน แต่เราร่างพังแล้ว ต้องไปทงแดมุนด้วยสิ เลยกลับหอก่อน

Food-1

ภารกิจยามค่ำคืนเริ่มแล้วค่ะ ที่ทงแดมุนขายส่ง 5555 ก็แยกกันช้อปตามสไตล์แต่ละคนนะคะ แต่บางร้านชอบขายส่งอ่ะค่ะ เลยซื้อยากหน่อย ไปกินร้านเพิงข้างๆ ทงแดมุนด้วย ได้อารมณ์มาก…. กินโอเด้ง ของทอดกับโซจูค่ะ แก้หนาว เอิ่ม ไม่ได้กินนะ แต่พี่ที่กินคือร้อนไปหมด แหะๆ

food-2